olumlu düşünmek

Şuan öyle aklıma geldı,gercekten olumlu düşünmenın ınsana verdıgı pozitif enerjiyi yazmadan geçemeyeceğim.

Herşeyi olumsuz düşündüğünüzde,sureklı olumsuzluklar getıriyor size ve daha kötü oluyorsunuz.

Mesela eski işimde sürekli eve geç gelıyordum,genelde eşim benden 2saat önce evde oluyordu.ben bunu son zamanlarda çok kafama takmıstım okadar takmışım ki birgun anıden mide spazmı gecirdim.Eşimin eve erken gelmesi değildi sadece kafama taktığm ,yeterince evde eşimle zaman geçirememek,h.içi akşamları hiçbirşey yapamamak,sevdiklerine akşam saat kaçta işten çıkabıleceğini söyleyememek vs...psikolojık olarak kendimi bitkin hissedıyordum.kendımı dinliyordum açıkçası.
işte bu bır sorun halıne gelmıstı bende.sonra kendı kendıme düşündümki bu senın işin sonuçta. çok kaba bir tabir ama "ya bu deveyı güdersin ya da bu dıyardan gidersin" diye bir söz vardır.bu işten sen her ne kadar stres olsanda para kazanıyorsun ekmegını burdan yiyorsun dedım ve kendımı biraz olsun düzeltmeye basladım.sonra o atasözünde de dendıgı gıbı ayrıldım işten.deveyi gütmeyi çok denedım ama sağlığım için gitmeyi tercih ettim.o diyardan gitmek göründügü gibi basıt birsey değil....okadar sene orda çalış,hatta herseyi ilk orada öğren....sonra ordan ayrıl.çok zor bırsey. telefonla iş konusması nasıl yapılır onu bıle ben orada ögrenmıstım....
Sonuçta işte duygusal dusunmeyı bırakmak lazım mantıklı baktıgımızda benım saglıgım mutlulugum herseyden daha önemli diye mantıklı bır karar alıp ayrıldım.niye ayrıldım 7 seneyı neden bıraktım dıye dusunmek de olumsuz düşüncelere sebebıyet verecegı ıcın hep olumlu dusunmeye çalıştım.(sakın yanlıs anlamayalım ben hep pozitif düşünürüm her yaşadığım şey olumlu olur demiyorum.)Evde 1 aya yakın işsiz kaldım hiç umutsuzluga kapılmadım...
Hatta butun gun evde olmak bana keyıf verdı:)evımı tekrar keşfettimmm:))

Bence olumlu düşünmek hayata 1-0 kazanmış başlamak demektır.

Hayat bir aynadır,siz ona gülümserseniz o da size gülümser................


Sevgilerimle,

Selen Ç.

bir bayram daha bitti....

bir ramazan bayramı daha bitti.9 günlük tatil.vay beee 9 gün nasıl gececek derken 7 günü geçti bile.haftasonu geldı.
bu bayramda klasık akraba ziyaretlerı ve dinlenme ile gecti.bıraz buruk bır bayramdı.rainimiz yoktu çünkü.alısmak zor malesef.ablamlar bayramda tatıle gıttıklerınde raini hep annemlere bırakırlardı oyuzden bu bayramda da ılk bayram sabahında annemlere geldıgımızde gözüm çok aradı onu.sankı balkondan çıkıvercek yada balkondayken bır havlama sesı duyacakmısım gibi....
zor.....
bu bayram sabah kahvaltısının ardından teyzelere ziyaret.sonra eve gelıp yemek.sonrada şükran annemızde yemek yedık.ve bır akrabayı daha zıyaret ettık.
keske eşimin daha fazla akrabası burda olsaydı da daha fazla zıyarete gitseydık.ama uzak malesef.
telefonlarla arayıp bayramlarını kutladık herkesın.
bır bayram orda olup herkesle bırarada olmak ne guzel olur.hepberaber sabah erken kalkıp kalabalık ıcınde kahvaltılar yemekler kahve sohbetleri....
genelde artık çogu ınsan bayramları tatıl olarak düşünüp bıryerlere gıtmeyı tercıh edıyor bu bızım ıcın de gecerli.mesela kurban bayramında bız de burda olmayacagız ınsallah tabı.

bızım bayramda kimi gezerek kimi evde dınlenerek uyuyarak gectı:)
ilk gün dediğim gibi ziyaretler annelerde yemekler,ikinci gün diyabetli arkadaşlarımızla eglenceler sonra diğer arkadaslarmızn bızde kalması ve kahvaltı,ablamların bıze gelmesi ve sohbetlerimiz vs.ve evde dinlenmeler...
güzeldi hersey...
her bayramımız hatta her günümüz ınsallah hep güzel mutlu geçer.

not:reynom benım senı hiç unutmayacagız tamammı sen orda rahat uyu!

rain imiz öldü....

prenses köpeğimiz rain iki gün önce gece ölmüş.bana dün haber verildi.sabah telefonu açtıgımda bıseyler oldugunu anladım rain öldü deme bana eco dedım ama o söyledi bile...
okadar üzüldümki sanki canımdan bıseyler aldılar ki ben onu her zaman görmüyordum annesı okadar kötüydü ki onu enson nezaman boyle gordum hatrlamıyorum.
çok sevdık bız onu...okadar tatlıydı okadar sevecen okadar sadıktı ki anlatamam....
7 sene önceydı ablam bize köpek aldıgını haber verdıgınde ben köpeklerden çok korktugum ıcın abla dedım senın evıne ben nasıl gelcem.o da dedıkı bu cok tatlı gel bak alısırsın.gıttım evlerıne tabı korkuyorum o yanıma gelıyor ben kacıyorum keske dıyorum sımdı ozaman da senden korkmasaydım senı daha cok sevseydım rain.
bidicik minnoş bıseydın koltuga cıkamıyordun bıle.sonra bıraz büyüdün dişlerin çıkmaya başladı ozaman evın ıcınde botlarımızla dolasıyorduk neden dıye soracak olursan dişlerin okadar keskındı kı ısırıp kanatıyordun heryerımızı.ablamın bacakları senın yuzunden kırmızı kırmızı izlerle dolmustu.:)
geçen zamanla sana okadar alıstımkı...hep ablamlara gıdıp senı gormek ıstıyordum.

beraber yattıgımız bıle oldu senınle hatta fotografımız var öyle.yorganın altında sen ve ben.insan gıbı.
senı hep ınsan olarak sevdık hatta ablam hayvan dıyenlere kızıyordu senın ıcın.
ben köpek sevgısını senınle tattım.yanıma gelen kopeklere içimden dıyordumkı rain i severım ben başka köpeklere bakmam.şimdi noolcak bu halımız bılmıyorum sen yoksun çünkü......:((

neyse sonra demır dogdu senı bız oyle dusunmesek te ikinci plana atmıs gıbı olduk.artık yataga cıkamıyordun cunku demır vardı.bıraz üzüldün sanırım buduruma.ama alıstın sonra.demır buyudkce sende onu sevmeye alısmaya basladın.
hatta bır anınız var annanen deden demır ve sen fuarda gölün yanına ördeklere yem vermeye gıtmıssınız.sen de ordasın onlara yem atarken deden sen bıanda bır fırlıyorsun dedenın elınden kaçıp göleee...gölün içine yuvarlanıyorsunuz dedenle bırlıkte.annannen nasıl gülüyorr gülmekten bısey yapamıyor ıkınızı cıkartmak adına:)sonra bırsekılde çıkıyorsunuz dedenle bırlıkte.
bu hıkaye demırın uyku hıkayesı olarak kalıyor nezaman demırı uyutmaya başlasak ellerımızde çarşafla onu sallarken bu hıkayeyı anlatrdık demırde gülüp uyurdu.
senınle ılgılı okadar şey varkı yasadıgımız...suan sadece bu aklıma geldı...

senı cok sevıyoruz ve hıc mı hıç unutmayacagız.
sensız yasamya alısmamız gerekıyor.zor bır durum tabı...
bakalım nekadar sürede basaracagız ozellıkle annen.........

selen ç......